ŚPIEW

Pieśni, przyśpiewki i tradycje muzyczne

Śpiew jest ważną częścią życia kulturalnego Gminy Udanin. Pieśni i przyśpiewki towarzyszą mieszkańcom podczas spotkań, uroczystości, świąt i wspólnego świętowania, a ich przekazywanie kolejnym pokoleniom pozwala zachować lokalną pamięć i tożsamość.

W ramach projektu „Zioła i Ogień – żywe tradycje i cyfrowe dziedzictwo Gminy Udanin” uczestnicy poznawali tradycyjny śpiew ludowy, w tym biały śpiew, oraz znaczenie pieśni w kulturze ludowej. Zajęcia miały charakter praktyczny – uczestnicy nie tylko słuchali o tradycjach, ale również sami śpiewali i poznawali sposób wykonywania tradycyjnych pieśni.

🎵 20 lat wspólnego śpiewania

Ważnym elementem współczesnego dziedzictwa muzycznego naszej gminy jest działalność zespołu ludowego „Cicha Woda”.

Od niespełna 20 lat zespół angażuje się w życie kulturalne Gminy Udanin, pielęgnując pieśni, przyśpiewki i zwyczaje związane z kulturą ludową. To przykład tego, jak tradycja może być żywa także dziś – poprzez ludzi, którzy ją wykonują, przekazują i zapraszają kolejne pokolenia do wspólnego uczestnictwa.  Zespół współorganizuje takie wydarzenia jak Ludowy Przegląd Kolęd i Pastorałek czy ,,Pieje Kur Pieje” Przegląd Zespołów Ludowych, które na stałe wpisały się w kalendarz wydarzeń organizowanych w Gminie Udanin zachowując dziedzictwo muzyczne dolnośląskich zespołów ludowych. Zespół Ludowy „Cicha Woda” z Udanina powstał w 2007 roku z potrzeby wspólnego śpiewania. Początkiem działalności były przyśpiewki wykonywane podczas dożynek przez członkinie Koła Gospodyń Wiejskich. Z czasem grupa rozwinęła repertuar i zaczęła występować podczas lokalnych uroczystości, przeglądów i wydarzeń folklorystycznych. W repertuarze zespołu spotykają się pieśni ludowe, przyśpiewki i piosenki znane z polskiej tradycji wspólnego śpiewania. Jest to repertuar, który nie zawsze ma jedno konkretne miejsce pochodzenia – część tradycji została przyniesiona przez rodziny osiedlające się po wojnie na Dolnym Śląsku. Sami członkowie zespołu wywodzą się z różnych regionów Polski, co wpływa na różnorodność przekazywanych pieśni. Dziś „Cicha Woda” jest częścią lokalnego życia kulturalnego Udanina. Zespół występuje podczas dożynek, przeglądów zespołów ludowych i innych wydarzeń, zachęcając publiczność do wspólnego śpiewania i biesiadowania. Wykonują jedne z najbardziej znanych polskich utworów takich jak ,,Szła dzieweczka do laseczka” we własnej aranżacji czy ,,Czerwone jabłuszko”, które obecnie jest pieśnią biesiadna, a w czasie okupacji podczas II Wojny światowej ostrzegała przed zdrajcami * (źródło: polskatradycja.pl Czerwone Jabłuszko) Gmina Udanin podkreśla również rolę zespołu w pielęgnowaniu kultury ludowej i promocji gminy.

To właśnie tak tradycja pozostaje żywa – nie tylko w starych zapisach, ale w głosach ludzi, którzy nadal śpiewają razem.

Zdjęcie z przedstawicielami ,,Cichej Wody”

 

Repertuar pieśniowy regionu tworzą tradycje wielu grup, które po II wojnie światowej osiedliły się w naszym regionie. Przywieźli ze sobą pieśni, przyśpiewki, melodie i obrzędy, które były przekazywane kolejnym pokoleniom. Na Dolnym Śląsku zachowały się pieśni przyniesione przez powojennych osadników z różnych stron Polski m.in. z terenu Lwowskiego, Wołyńskiego i Poleskiego, z Wileńszczyzny i Nowogródczyzny,  także reemigranci z Bośni i Bukowiny Rumuńskiej oraz przesiedleńcy z ubogich terenów centralnej i południowej Polski. (źródło: Muzyka Źródeł: Dolny Śląsk – Dwójka)

Przykłady pieśni dokumentowanych na Dolnym Śląsku:

„O, wyjdziże do nas, Panie Gospodarzu”
„Panie gospodarzu, wesoło witamy”
„Zasiałam se rozmaryjan”
„Koło ogródeczka rosła jabłoneczka”
„Pójdę ja se do boru tego”

 

Śpiew od pokoleń towarzyszył ludziom podczas spotkań rodzinnych, uroczystości, świąt i wspólnego spędzania czasu. Pieśni przekazywano ustnie, ale ważną rolę odgrywały również śpiewniki, w których zapisywano teksty i nuty, aby można było do nich wracać i wykonywać utwory po latach.

Fotografie przedstawiające śpiewnik śp. Stanisława Chady (organisty) z około 1936 r. Zdjęcie z prywatnej kolekcji rodziny Kruk/Hołodniuk.

 

Fotografie przedstawiające śpiewnik śp. Stanisława Chady (organisty) z około 1936 r. Zdjęcie z prywatnej kolekcji rodziny Kruk/Hołodniuk.

 

Fotografie przedstawiające śpiewnik śp. Stanisława Chady (organisty) z około 1936 r. Zdjęcie z prywatnej kolekcji rodziny Kruk/Hołodniuk.

 

Pieśń nie była tylko muzyką. Była sposobem wspólnego przeżywania, zapamiętywania i przekazywania tradycji.

 

Nie chodzi więc tylko o zachowanie dawnych pieśni. Ważne jest również to, aby nadal je śpiewać, spotykać się przy muzyce i przekazywać związane z nimi doświadczenia młodszym mieszkańcom.

 Głos jednego pokolenia dla następnego

Tradycyjne pieśni przez lata przekazywane były przede wszystkim ustnie. Dlatego każde kolejne pokolenie, które je poznaje i wykonuje, staje się częścią tej historii. W projekcie połączyliśmy dzieci i młodzież z osobami, które mają doświadczenie w kultywowaniu tradycji muzycznych. Wspólne śpiewanie stało się okazją do nauki, spotkania i przekazywania wiedzy. W ramach projektu „Zioła i Ogień – żywe tradycje i cyfrowe dziedzictwo Gminy Udanin” uczestnicy wzięli udział w warsztatach śpiewu białego, poświęconych jedno i wielogłosowym pieśniom wywodzącym się z dawnych tradycji słowiańskich. Podczas zajęć uczestnicy poznawali naturalną emisję głosu, pracowali nad oddechem, intonacją, barwą głosu i współbrzmieniem w grupie. Ważnym elementem była również nauka śpiewu wielogłosowego i wspólnotowego.

🎵 Czego uczyliśmy się podczas warsztatów?

  • ćwiczeń oddechowych i emisyjnych,
  • naturalnej emisji głosu, czyli tzw. białego śpiewu,
  • pracy nad intonacją i pamięcią muzyczną,
  • świadomego kształtowania barwy dźwięku,
  • śpiewu jednogłosowego i wielogłosowego,
  • współbrzmienia i współpracy w grupie,
  • tradycyjnych pieśni słowiańskich,
  • improwizacji i wspólnego śpiewania.

🌿 Pieśń i przyroda

Tradycyjne pieśni były związane ze sferą emocjonalną człowieka oraz życiem całej wspólnoty. Towarzyszyła im silna emocjonalność, a sama pieśń była związana również z rytmem życia człowieka i przyrodą.

Podczas warsztatów dzieci, młodzież i dorośli mogli nie tylko poznać tę tradycję, ale przede wszystkim doświadczyć jej poprzez własny głos.

👥 Dwa pokolenia – wspólny głos

27 sierpnia 2026 r. w Bibliotece w Udaninie odbyły się międzypokoleniowe warsztaty śpiewu białego. Uczestnicy poznali m.in. podstawy białego śpiewu, pracowali nad głosem i nauczyli się dwugłosowej pieśni z tradycji Serbołużyczan Dolnych.

Tego samego dnia w Bibliotece w Ujeździe Górnym odbyły się warsztaty śpiewu białego dla dzieci i młodzieży. Ich uczestnicy poznali m.in. jednogłosową pieśń tradycyjną z Lubelszczyzny „Na dunaj Maryś”.

🎤 Prowadzący

Warsztaty poprowadzili Witold Kozłowski i Marzena Motyl z Fundacji OVO dla Kultury i Edukacji, zajmującej się upowszechnianiem tradycji muzycznych Europy Środkowo-Wschodniej.

Tradycja nie musi mieć setek lat, żeby stać się częścią lokalnej pamięci. Czasem wystarczy, że przez lata ktoś ją pielęgnuje, śpiewa i przekazuje dalej. ❤️

KLIKNIJ TUTAJ – jeśli chcesz obejrzeć fragment warsztatów.

   

📸 Co zachowujemy w Cyfrowym Archiwum Tradycji Gminy Udanin zachowujemy?

🎶 pieśni i przyśpiewki
🎶 tradycję białego śpiewu
🎶 wspomnienia związane ze śpiewaniem
🎶 historie osób i zespołów kultywujących muzyczne tradycje
🎶 wiedzę przekazywaną ustnie z pokolenia na pokolenie

Projekt „Zioła i Ogień – żywe tradycje i cyfrowe dziedzictwo Gminy Udanin” Kompas Młodego Obywatela – „Nasze Tradycje”